Het is de slogan van een fastfoodketen waar ik verder niets mee te maken wil hebben. Het wordt gezongen door de Beastie Boys. Hoewel Mia nog geen kip heeft gegeten en tot nu toe vooral naar de Beatles en de Kinks luistert, heeft ze haar handjes ontdekt, en die zijn werkelijk finger lickin’ good. Lees verder »

Een tijdje lang had ik het idee dat jullie, onze lezers, helemaal niet geïnteresseerd waren in het wel en wee van permacultuur, onze bio-experimenten en onze groots opgezette groentetuin. Wij praatten er niet zo heel veel over, omdat we dachten dat de verhalen over compostwormen, bodemstructuur en eetbaar onkruid jullie de neus uit kwamen. Nu besef ik dat jullie er om andere redenen liever niet over wilden beginnen. Bedankt voor de diplomatieke stiltes, maar we kunnen er nu zelf ook niet meer omheen: jaar één van onze experimenteertuin, u weet wel, die baal stro achter ons huis met hier en daar een plukje groen, is het predikaat groentetuin niet waardig.
Lees verder »

Ik denk niet dat Mia er veel van meegekregen heeft, afgelopen zondag, maar het water dat over haar hoofd werd gegoten en dat voor ons vooral een symbolische betekenis had, was voor haar gewoon een welkome verkoeling. Het arme kindje zweette als een otter in haar veel te warme doopjurk en liet zich goed horen, maar toen de dominee haar doopte, zweeg ze prompt. Lees verder »

Sommige dingen maak je maar één keer in je leven mee. Er zijn van die mijlpalen die (bijna) iedereen passeert, maar soms krijg je ook een kans in je schoot geworpen die je niet mag of wilt missen. Mia was zich van geen kwaad bewust, maar zij heeft gisteren een behoorlijke once in a lifetime opportunity benut: ze heeft een paar minuten op een reuzenwaterlelie gezeten. Lees verder »

Een tijdje geleden aten we brandnetels uit de spoorwegberm en toen ik daarover schreef, kondigde ik aan dat er nog wel meer lekkere hapjes in de stad te vinden waren. Ik noemde toen paardenbloemen en die groeien hier inderdaad overvloedig, maar wel vooral op plaatsen waar ook veel honden langslopen. Totdat de paardenbloemen in onze eigen tuin zo ver zijn, moeten we dus op zoek naar kruiden en planten die op ‘veilige’ plaatsen staan. Het nabije Josaphatpark is wat dat betreft een ware schatkamer. Lees verder »

Toen we een paar weken geleden een zwart-witfoto van een oude kinderwagen boven een artikel plaatsten, zal het niet voor iedereen duidelijk zijn geweest dat dat onze kinderwagen was. Opa en oma Van den Eeden hebben de wagen in 1954 gekocht bij de geboorte van Els’ moeder. Ook haar ooms hebben zich er in de jaren erna trots in laten rondrijden, maar sindsdien is hij niet meer gebruikt. Tot Mia werd geboren! Lees verder »

Mia is nog steeds de knapste en liefste baby ter wereld, ze slaapt en eet goed, is (behalve een onschuldig en veelvoorkomend schimmeltje in haar mond) kerngezond en heeft er net haar eerste buitenlandse logeerpartij én treinreis opzitten (naar opa en oma in Noord-Groningen). Tot zover het nieuws. Nu even twee huishoudelijke mededelingen.

Allereerst wordt Mia binnenkort gedoopt, en wel op zondag 11 juli in de Protestantse Kerk Brussel. Als je erbij wilt zijn en van ver komt, dan zijn er verschillende logeermogelijkheden in en rond Brussel. Verschillende familieleden zetten hun tent dat weekend op op een camping ten zuiden van Brussel, en natuurlijk zijn er ook hotels. Mail ons voor adressen of tips.

Verder hebben jullie de oproep in ons vorige bericht goed gelezen, want onze agenda loopt al goed vol met kraamafspraakjes. Er wordt vaak gevraagd of we ook een verlanglijstje hebben. Gewoontegetrouw reageren we dan met de uitspraak “Uw aanwezigheid is ons geschenk,” want we hebben echt niks nodig. Maar blijkbaar vinden veel mensen het niet gepast om met lege handen te verschijnen, vandaar dat we één suggestie en één regel geven voor cadeautjes. De rest laten we aan jullie creativiteit over.

Suggestie: Koop niets!
Er zijn al veel te veel babyspullen op de wereld, en je doet ons dan ook een groot plezier met kleertjes, boeken of speelgoed die je (klein-)kinderen ooit hebben gebruikt. Serieus! Mia’s favoriete kledingstuk is op dit moment een donkerblauw velours pakje uit 1977, en onze grote trots is opa en oma’s kinderwagen uit de jaren 50. Als je niks op zolder kunt vinden en tóch iets wilt kopen, dan is er altijd nog Marktplaats of Kapaza.

Regel: Geen plastic
Op dit punt moeten we streng zijn. Stof is OK, papier is OK, hout is zeer OK. Plastic is NIET OK. De enige twee uitzonderingen die we kunnen bedenken zijn (gebruikte) Lego en DVD’s.

PS – Ik heb vanmiddag een prachtig filmpje gemonteerd dat ik hier had willen plaatsen, maar er blijft een fout in zitten die ik er niet uit krijg. Jullie houden hem tegoed.

Zo. Ik heb net op zo’n beetje al het ongeverfde hout in ons huis ‘afgeklopt’ wat ik nu ga zeggen, hoewel ik verder helemaal niet bijgelovig ben. Maar tot nu toe is Mia echt een supermakkelijke baby. Ze slaapt lang, drinkt heel goed en huilt weinig. Ik zou voorzichtig willen stellen dat Mia – tot nu toe – een modelkindje is. Zowel Melson als ik zijn tot onze oren verliefd op haar. (Maar ik denk dat we dat ook zouden zijn als ze ons vierentwintig uur per dag de oren van het hoofd zou krijsen.)

Ik kan hier nu wel beschrijven hoe lekker ze ruikt, hoe ze zich ongegeneerd kan uitrekken na een voeding of hoe ze minutenlang naar het raam of een ander licht punt kan staren met een dromerige blik, maar daar heb je als lezer, op afstand, niet zo heel veel aan. Je kunt beter eens langskomen! We zijn hele dagen thuis en we kunnen een beetje aanspraak echt wel verdragen.

Voor de mensen voor wie Brussel echter net wat te ver is, heeft Melson een mooi filmpje van onze dochter gemaakt:
Lees verder »

Zondagochtend tien voor tien. Ik sta op het punt om naar het ziekenhuis te gaan als Els belt: “We mogen straks al naar huis!” Ik overlees mijn TO DO-lijstje. De huiskamer moet gestofzuigd. De keukenvloer gedweild. Mia’s ledikantje in elkaar gezet. Lichte paniek. Ik loop maar naar de tram, want het is zondag en dan rijden de trams niet zo vaak. Lees verder »

De hoogtepunten uit het nieuws:

Grote vertraging door vakantiefiles
Gloednieuwe ooms en tantes staan uren vast op snelweg; knuffeltijd met Mia vermindert aanzienlijk.

Mia’s toekomst als tuinier verzekerd
Krijgt tuinbroek en geblokt bloesje uit jaren 80 cadeau; klompen volgen nog.

Website melson.nl groot succes
Al ruim 75 hartverwamende reacties na twee dagen; ouders diep ontroerd.

Mia ligt hier nu bij mij op de ziekenhuiskamer in haar bedje, af en toe zachte geluidjes makend in haar slaap. Zowel Melson als ik zijn helemaal verliefd op dat kleine bundeltje dat een flinke dos donkerblond-rossig haar heeft en ruikt naar verse broodjes.
Maar even terug naar twee dagen geleden, dinsdag. Het was Melsons verjaardag en ’s ochtends zei ik nog gekscherend tegen hem dat het pakje Mia zich misschien wel vandaag uitpakken liet. Wist ik toen veel dat dat niet eens zo ver bezijden de waarheid was… Lees verder »

Mia Afke Jacoba Zwerver
28 april 2010, 14:12 uur
3050 gram, 49 cm lang

Meer nieuws en betere foto’s volgen snel!

De positiekleding kwam van een vriendin van de kerk, en later ook nog van Tria. Oma breide een paar slofjes en kwam vorige week met een zelfgenaaid knoeischortje voor als ze in de kinderstoel kan zitten. Een hele plastic bak vol met babykleertjes kwam uit Middelstum omdat ze Eva te klein waren geworden. Wat later kwam daar een tweedehands buggy bij, uit Grootegast. Een schitterende, ouderwetse kinderwagen uit de jaren vijftig komt van mijn opa en oma (zie de foto) en een ledikantje en nog wat andere kleertjes van bij mijn ouders. Van collega’s en leerlingen kreeg ik slofjes en een handige draagzak en een box is bijna geregeld via iemand van de kerk. Blijven over een (glazen) fles en een matrasje. Zo zit Mia nog voor haar geboorte al flink in de slappe was. Hoewel… ze had nog geen luiers, tot afgelopen dinsdag.
Lees verder »

Veel mensen beseffen niet dat ‘onkruid’ ook heel nuttig kan zijn. Zo zijn de bladeren van de paardenbloem heerlijk in de sla, de bloemen kun je eten (net als madeliefjes en viooltjes trouwens), en gebleekt worden ze hier in België verkocht als molsla, een delicatesse. En zo zijn er nog veel meer wilde planten die nuttig zijn en ook nog eens heerlijk smaken. Mooiste voorbeeld: de brandnetel. Afgelopen zondag, nadat we twee afleveringen Jamie Oliver hadden gezien, aten wij een bordje stamppot van brandnetels die we twee uur eerder vers hadden geplukt uit de berm bij treinstation Meiser.
Lees verder »

Ik vond Jamie Oliver eigenlijk altijd een beetje een gladde, gehypte kok. Met zijn kookopleidingen voor criminelen, dropouts en ander gespuis zou hij de wereld wel eens even verbeteren. Een boektitel als The Naked Chef zou ik nooit in mijn keuken willen hebben (de associaties die ik bij die titel heb vind ik meer iets voor een slaapkamer) en dan is er nog het feit dat ik, zonder dat ik daar ooit in geïnteresseerd was, weet hoe zijn vrouw heet en dat hij drie dochtertjes heeft. Een mediageil mannetje dus. Lees verder »

Een weids landschap van maar liefst 158 vrije dagen ligt voor me. Afgelopen vrijdag was mijn voorlopig laatste dag op school en op 1 september beginnen we weer. Drie maanden zwangerschapsverlof, keurig gepland tussen twee vakanties: vijf maanden dolce far niente, zalig nietsdoen. Aan de andere kant: 22 weken! Ruim 3800 uur! 13.737.600 seconden! Iek! Lees verder »

Omdat het naar verwachting nog maar een dikke twee maanden is voordat ons leven als duo erop zit, nemen we het er nog even goed van. In Els’ carnavalsvakantie zijn we vijf dagen naar Londen geweest.
Lees verder »

In alle nieuwjaarswensen die we krijgen, verwoorden de wensers op de één of andere manier de grote verandering die voor ons op stapel staat: het einde van Mels & Els als tweetal en het begin van een gezin. Dat is inderdaad nogal wat. Over ongeveer vier maanden dient Mia zich aan en dan a) is het gedaan met het oude leventje b) gaat er een nieuwe wereld voor ons open. Dat dit geen meerkeuzevraag is, maar dat beide antwoorden kloppen, spreekt natuurlijk voor zich.
Vorig jaar om deze tijd deed ik enkele voorspellingen voor 2009 en aan het begin van 2010 moet ik natuurlijk even kijken of mijn glazen bol toen goed werkte.
Lees verder »

Via deze weg willen we iedereen hele fijne kerstdagen en een gezond 2010 wensen!
Lees verder »

Vandaag zijn we naar het ziekenhuis geweest voor de 20-wekenecho, die bekend staat als de echo waarop je alles, dus ook het geslacht van de baby, kunt zien. Lees verder »

De berichten over de uitkomst van de klimaatconferentie in Kopenhagen worden steeds pessimistischer. Maar wat wil je? Als het plotseling begint te sneeuwen denkt niemand meer dat de aarde veel te snel veel te veel opwarmt, eerder dat we aan een nieuwe ijstijd beginnen.
Hier in België, en volgens onze bronnen net zo in Nederland, zijn we echter nog lang niet voorbereid op zo’n nieuwe ijstijd. Vijf centimeter sneeuw en Brussel ligt plat. Wie van plan was om een terroristische aanslag te plegen in de hoofdstad van Europa, weet nu zijn wapen: sneeuw. Lees verder »

Afgelopen maandag, tegelijk met de start van de klimaatconferentie van Kopenhagen, viel er bij ons een ‘groene’ editie van De Morgen in de bus. Het krantenpapier was inderdaad letterlijk zeeziekgroen, maar ook van de inhoud werd ik een beetje onwel.
Lees verder »

Deze week moest ik extra mijn best doen op mijn lessen en voorbereidingen, want de inspecteur zou komen! Hij had zijn komst van te voren aangekondigd, maar niet verteld in welke les hij zou komen, dus mijn lessen voor gisteren en vandaag waren prima in orde. Er stond immers nogal wat op het spel: contractverlenging… Lees verder »

Normaal gaan mensen, als ze naar de kerk gaan, op zondagochtend. Erg gelovige mensen gaan op zondag misschien twee keer per dag. Maar een hele dag, van tien tot vijf? Zijn daar mensen voor te porren? Toch wel: de protestantse gemeente van de Graanmarktkerk vierde vandaag de jaarlijkse Kerkkriebels. Om kwart voor tien trokken we onze voordeur achter ons dicht, om half zes staken we de sleutel weer in het slot.
Lees verder »